Trudno pisać o mistrzach gatunku, a takimi bez wątpienia są panowie z kultowej brytyjskiej formacji Depeche Mode. Zespół, który obrósł legendą i stał się inspiracją do powstania odrębnej subkultury. Fani ich stylu tworzą bardzo aktywną społeczność, fan kluby, portale Informacyjne oraz imprezy, które gromadzą środowisko wokół magicznego transu muzycznego. Bardzo aktywnie działa kieleckie zrzeszenie fanów, które kilka dni temu obchodziło swoja „osiemnastkę”. Black Tulip kilka razy do roku organizuje tzw. DM Party, a w kwietniu po raz pierwszy w naszym mieście odbył się ogólnopolski zlot fanów. Takie spotkania są okazją do skonsumowania muzycznej historii zespołu oraz zabawy przy dźwiękach wielu remiksów, które powstały na bazie twórczości DM. Bez przesady można stwierdzić, że to kapela, która przoduje w liczbie wydanych na bazie ich dorobku tribute to.., które bardzo niestandardowo wykorzystują możliwości współczesnej muzyki elektronicznej.
Kielecki Festiwal Firmament w grudniu ubiegłego roku odbył się już po raz dziesiąty. Nie wiem czy swojej indolencji czy nikłej promocji poczynionej przez organizatorów mogę zarzucać, że dla mnie ta jubileuszowa edycja była debiutem. A może zakładając, że wydarzenie ma formę niszową a alternatywa nie jest dla mas to strategia promowania go w „środowisku zainteresowanych” jest bardziej trafiona niż walka o widza i słuchacza. Biorąc jednak pod uwagę historię festiwalu i perełki w postaci choćby zeszłorocznego koncertu Kamp! to trochę szkoda.
Tradycyjnie pod koniec września w Kieleckim Centrum Kultury odbywa się święto jazzu. Od kilku lat pod patronatem Targów Kielce co festiwalowi z przynajmniej dwóch powodów wychodzi na zdrowie. Po pierwsze z finansowego bo sponsor w postaci jednej z prężniej działających w regionie firm to dla wydarzenia kulturalnego prawdziwy skarb. Po drugie z powodu powszechnie znanego wyrafinowanego muzycznego gustu prezesa tegoż sponsora – Andrzeja Mochonia. Jeśli dodać do tego rangę imprez w KCK to na tacy dostajemy prawdziwy muzyczny rarytas.
Po raz pierwszy podejmuje się próby recenzji materiału, który nie ujrzał jeszcze światła dziennego. Próba wróżenia z fusów, przewidywania przyszłości? Otóż nie, myślę że w przypadku tej artystki można snuć domysły z dużą dozą prawdopodobieństwa ich realizacji. Nieszablonowa osobowość, artystycznie zawsze wierna sobie a nie oczekiwaniom rynkowym, tekstowo zaskakująca, bawiąca się słowem w sposób nieprzewidywalny, a jednocześnie trafny. Wydała już 5 solowych albumów, w tym ujmującą interpretację twórczości Agnieszki Osieckiej, a wraz z zespołem Hey nagrała w zeszłym roku absolutnie fantastyczną, 10 już płytę Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy!. To wszystko daje pełne prawo przypuszczać, że kolejny solowy album, którego premiera przewidziana jest na 23 września tego roku, będzie wielkim wydarzeniem na krajowym rynku muzycznym.
Jestem przekonana, że władze Mysłowic plują sobie w brodę widząc, jak rozwija się idea OFF Festivalu i mają świadomość, że kiedyś brakło im odrobinę dobrej woli i odwagi. Teraz zapewne żałują, że to nie w ich mieście co roku gości kilkadziesiąt tysięcy osób, przyjeżdżających na muzyczną ucztę przygotowywaną przez Artura Rojka. Dobrej woli nie brakło jednak Katowicom i to właśnie w tym mieście dyrektor festiwalu realizuje swoje artystyczne marzenia. I robi to znakomicie, tworząc z Doliny Trzech Stawów miejsce niezwykłe, tętniące alternatywnym dźwiękiem.